Toen Bayern München afgelopen voorjaar Duits kampioen werd (‘We zijn
niet alleen de besten van München, we zijn ook de besten van Dortmund,
van Stuttgart, Bremen, van Hamburg en Berlijn’) zei een
radioverslaggever iets als: ’Als Louis van Gaal zou zijn geboren in
München, zou hij in Lederhosen zijn geboren’. Ik vond het beeld geen
prettig beeld en het is maar goed dat het niet kan. Hoewel, hoe lang
nog?
’s Ochtends vroeg op één van drukste fietspaden van Europa – de
Korreweg – fietst een jonge blondine op het midden van het fietspad
richting Noorderplantsoen. Inhalen is dus lastig, de fietsbel helpt
niet, want er komen twee draadjes uit haar oren, en ze is in de weer met
haar IPod of aanverwant apparaat. Moeiteloos passeert ze de irritant
opgestelde Jumbo-vrachtwagen die zo meteen voor de neus van de politie
tegen de rijrichting in de Jumbo op de Beren gaat bevoorraden. Dan
nadert ze het gevaarlijkste kruispunt van Nederland. Ben benieuwd. Pats!
Zonder blikken of blozen schiet ons zombiemeisje tussen twee auto’s
door, haar weg vervolgend naar onbekende bestemming, de achteropkomende
fietsers met de schrik achterlatend.
Een knap IZombie-meisje blijft
natuurlijk wat langer in het mannelijk geheugen hangen – dat schijnt
genetisch bepaald te zijn, las ik laatst – en daarom heb ik haar hier
als voorbeeld opgevoerd. Maar je ziet het steeds meer. Voornamelijk
jongeren, maar niet alleen. Ook oudere jongeren suizen steeds vaker met
draadjes uit de oren over het fietspad. Vaak gaat het dan om
fietsforenzen, die de dagelijkse monotone route naar en van het werk
willen opvrolijken. Bij jongeren speelt er nog een ander fenomeen. Soms
beginnen ze opeens, bijvoorbeeld in Albert Heijn, tegen hun draadjes te
praten. Het draadje bevat dan een microfoontje en aan het andere
uiteinde is een smartphone annex IPod ingeplugd. Ik heb er begrip voor,
het is natuurlijk vreselijk om even onbereikbaar te zijn, en je zou
daardoor maar net een belangrijk telefoontje over ditjes en datjes
moeten missen.
Binnenkort barst de KEI weer los. De nieuwe eerstejaars zullen de
stad weer overspoelen en de ouderejaars en ex-studenten, die in Stad
zijn blijven hangen, zullen vertederd toekijken. Helaas zal het aantal
openbaar geraadpleegde stadsplattegronden – zo kenmerkend voor de KEI –
afnemen, die staan immers op je smartphone! Geen van de betrokkenen kan
vermoeden dat het hier een historische generatie betreft. Onder de
kinderen van de aanstaande eerstejaars zal de eerste baby geboren worden
met draadjes uit de oren. Waar de verloskundige nog in alle spoed de
specialist er bij gaat halen, kijken de jonge ouders elkaar verrast aan:
‘Goh, wat handig, je hoeft em alleen nog maar in te pluggen!’.
Een nieuwe stap in de evolutie is aanstaande. Welkom in Groningen!
