De bezetting, 'moutarde après le dîner'

De medewerkers van de universiteit deden wat lacherig. Een bezetting? Goh, das lang geleden. Weet je nog toen...... En daarna kwamen de verhalen over goede oude tijden. Dit alles bij de verse koffie die gastvrij geschonken werd in de nabije kantine van de Faculteit Wijsbegeerte, waar een deel van de u-raadsleden zich verzameld had en waar men -en passant- ook een mooie schaaktafel heeft staan!

Het bestuursgebouw OB44 was bezet, net op het moment dat de U-raad wilde vergaderen. De U-raad? Ja, de universiteitsraad, het medezeggenschapsorgaan op RUG niveau, waar zowel studenten als medewerkers in vertegenwoordigd zijn. Het zou slecht gaan met de medezeggenschap en al zeker met het Harmoniemodel daarbinnen, dat door het College van Bestuur onder aanvoering van Poppema de nek om zou zijn gedraaid. En mede daarom een bezetting.
Ik ben nog nieuw in de U-raad en kan dus moeilijk vergelijken, maar het is niet abnormaal dat er bij een bestuurswisseling dingen veranderen. De ene bestuurder is de andere niet en Poppema is Kuipers niet. En als de bestuursstijl al anders is dan voorheen, dan moet de medezeggenschapsraad zich gewoon aanpassen en goed blijven opletten. Wat het Harmoniemodel ook precies inhoudt, het betekent vast niet dat over alles consensus moet zijn. Natuurlijk is en blijft het wel mooi om dat na te streven.

Terug naar de bezetting, de 'wilde' actie, die tegelijkertijd georganiseerd werd met een kleine demonstratie op het Broerplein (waar waren die 2000 tegenstemmers bij het BSA referendum?). Overigens stonden de demonstratie en de bezetting organisatorisch volledig los van elkaar. Niet handig om tijdens een demonstratie tegelijk ook een bezetting te plannen. Als de bezetters bij de demonstratie waren geweest, dan was het daar toch weer wat drukker geweest.

Hoewel ook de ontwikkelingen in het hoger onderwijs in het algemeen aan bod kwamen was het BSA toch de voornaamste aanleiding van deze toevallig samenvallende acties. Het College heeft haast met het BSA. Niet voor niets riep ik in een eerdere column de vraag op of 'Sybrand op z'n BSA' niet te hard zou rijden, want met Bertus en Tinus naar de motorcross was het ook niet zo goed afgelopen, daar op het 'Hengelse zand'. In oktober was echter de voorlopige beslissing voor een BSA de U-raad gepasseerd. Een meerderheid van de raad was daar voor. Vervolgens werd er met een voor de RUG ongekende daadkracht een stuurgroep benoemd -waarin ook de criticasters waren opgenomen- om de randvoorwaarden te benoemen (o.a. goed onderwijs in het eerste jaar, een evaluatie van de belangrijkste maatregelen, een heldere en voor alle partijen begrijpelijke procedure, en zelfs enige aandacht voor bestuursfuncties voor tweede jaars die de P nog niet behaald hebben). Deze stuurgroep met vertegenwoordigers van alle faculteiten ging zeer voortvarend en harmonieus aan het werk. 'Adequaat' was zelfs één van de gevleugelde benamingen van de werkzaamheden binnen één van de subgroepen. Als het College deze werkwijze beschouwt als uiting van het Harmoniemodel, dan mag het College daar van mij mee doorgaan. Maar uiteraard alleen bij heikele en omvangrijke onderwerpen, want anders slaat het agendatechnisch gesproken wel een beetje door. In de eerste week van december liggen de randvoorwaarden bij de faculteiten voor een reactie en in december staat het resultaat van de stuurgroep weer op de agenda van de raad. In januari moet dan blijken welke opleidingen aan de randvoorwaarden voldoen.

Kortom, de bezetters hebben voor elkaar gekregen dat het College zaken heeft toegezegd, die al lang in de medezeggenschap waren toegezegd. De medezeggenschap kan haar eigen boontjes wel doppen. Het seintje naar Den Haag kan bezetter Boris op zijn CV bijschrijven, maar verder niets nieuws. De spreektijd in de U-raad had men ook zonder een bezetting gekregen. Dat mag namelijk normaal ook al. Gewoon aanvragen. Sterker nog, zonder de bezetting was men nog op tijd geweest om de U-raad toe te spreken, nu was men om 16.50u. toch echt te laat.
Ook bezettingen zijn niet meer wat ze geweest zijn.

De BSA

The Business Software Alliance, the Boy Scouts of America, the British Surfing Association, the British Sociological Association, the Boston Society of Architects, The Botanical Society of America, BSA Schaderegeling, BSA Vloeren Assen, Plasterk bekijkt BSA!

Eindelijk, daar is ie dan, de BSA, de Bindende Studie Afwijzing. En niet ‘het BSA’, want een bindend advies klinkt nergens naar. Hoe zat het ook al weer met die BSA. Ik weet nog dat Bertus op z’n Norton zat en Tinus op z’n BSA. Ze gingen naar het Hengelse zand en ze gingen oerend hard, maar er ging onderweg geloof ik iets mis. Iemand had de snelheid van de BSA onderschat. Of reed de BSA gewoon te hard? Hoe dan ook, van die lui hoorden we nooit meer wat van. Zoiets was het.
Rijden Sybrand, Frans en Koos nu ook te hard? Volgens sommigen wel. Als je de UK leest en de geluiden binnen de faculteiten hoort dan is alles al in kannen en kruiken, en dat werd in de U-raad niet erg gewaardeerd. Met name de studentenfracties –in het bijzonder de SOG- brachten dit ongenoegen in krachtige bewoordingen naar voren. In de commissievergadering en in de U-raad brachten Sybrand Poppema en Frans Zwarts het anders. Het College heeft een sterk voornemen dan wel een sterke mening om het op een bepaalde manier te doen. De U-raad zou van goede huize moeten komen om het College van een ander standpunt te overtuigen. Niets mis mee en zeer herkenbaar, ik heb doorgaans ook een sterk vertrouwen in mijn eigen mening. En gelukkig komt de U-raad van goeden huize (figuurlijk dan, want in de letterlijke betekenis heb ik geen inzage), dus het kan nog leuk worden.

Laten we de ‘waarom’-vraag maar weer eens stellen. Waarom eigenlijk een BSA?
1 – Omdat de rest het ook doet. Met dat argument heeft nog geen lemming de val van de kliffen overleefd, maar er zit iets in. Tenslotte willen we niet het afvoerputje van universitair Nederland worden. Integendeel, we willen graag studenten die lachen om de BSA. Het weg kunnen sturen van studenten die erg slechte resultaten behalen is mogelijk/waarschijnlijk voor alle partijen een goede zaak. Behalve als er daarna bezuinigd wordt op personeel, omdat er minder studenten overblijven.
2 – Omdat we iets aan de rendementen moeten doen. Tricky. De relatie tussen rendement en kwaliteit (en die willen we ook) is niet eenvoudig. Zo zouden we met een erg laag rendement toch een geweldige kwaliteit kunnen afleveren bij degenen die er wel door komen. Maar als de rendementen dan omhoog moeten, is de BSA daarvoor dan het geëigende middel? Misschien werken andere middelen wel beter? En over welk rendement hebben we het? Een BSA zal het rendement van het startcohort waarschijnlijk geen spat beter maken, maar van het cohort herinschrijvers na één jaar zeker wel. Zoals altijd is het dus een kwestie van zorgvuldig definiëren en formuleren.
Met name het uitvoeringsvoorstel zal de discussie bepalen. Hoe hoog leggen we de lat en ligt die lat bij alle faculteiten even hoog. Welke fout hebben we het liefst: de ‘false negatives’ (ten onrechte weggestuurd) of de ‘false positives’ (ten onrechte doorgelaten)?

Bij het U-raad- en College-uitje heeft het College de boot weer veilig teruggebracht naar de haven, maar hoe hard gaan ze op de BSA? In elk geval kunnen ze daarbij beter het knooppunt Zernike vermijden, want daar is het risico op een crash niet onaanzienlijk.