IZombie, of hoe de evolutie wellicht een vreemd staartje krijgt….

Toen Bayern München afgelopen voorjaar Duits kampioen werd (‘We zijn niet alleen de besten van München, we zijn ook de besten van Dortmund, van Stuttgart, Bremen, van Hamburg en Berlijn’) zei een radioverslaggever iets als: ’Als Louis van Gaal zou zijn geboren in München, zou hij in Lederhosen zijn geboren’. Ik vond het beeld geen prettig beeld en het is maar goed dat het niet kan. Hoewel, hoe lang nog?

’s Ochtends vroeg op één van drukste fietspaden van Europa – de Korreweg – fietst een jonge blondine op het midden van het fietspad richting Noorderplantsoen. Inhalen is dus lastig, de fietsbel helpt niet, want er komen twee draadjes uit haar oren, en ze is in de weer met haar IPod of aanverwant apparaat. Moeiteloos passeert ze de irritant opgestelde Jumbo-vrachtwagen die zo meteen voor de neus van de politie tegen de rijrichting in de Jumbo op de Beren gaat bevoorraden. Dan nadert ze het gevaarlijkste kruispunt van Nederland. Ben benieuwd. Pats! Zonder blikken of blozen schiet ons zombiemeisje tussen twee auto’s door, haar weg vervolgend naar onbekende bestemming, de achteropkomende fietsers met de schrik achterlatend.

Een knap IZombie-meisje blijft natuurlijk wat langer in het mannelijk geheugen hangen – dat schijnt genetisch bepaald te zijn, las ik laatst – en daarom heb ik haar hier als voorbeeld opgevoerd. Maar je ziet het steeds meer. Voornamelijk jongeren, maar niet alleen. Ook oudere jongeren suizen steeds vaker met draadjes uit de oren over het fietspad. Vaak gaat het dan om fietsforenzen, die de dagelijkse monotone route naar en van het werk willen opvrolijken. Bij jongeren speelt er nog een ander fenomeen. Soms beginnen ze opeens, bijvoorbeeld in Albert Heijn, tegen hun draadjes te praten. Het draadje bevat dan een microfoontje en aan het andere uiteinde is een smartphone annex IPod ingeplugd. Ik heb er begrip voor, het is natuurlijk vreselijk om even onbereikbaar te zijn, en je zou daardoor maar net een belangrijk telefoontje over ditjes en datjes moeten missen.

Binnenkort barst de KEI weer los. De nieuwe eerstejaars zullen de stad weer overspoelen en de ouderejaars en ex-studenten, die in Stad zijn blijven hangen, zullen vertederd toekijken. Helaas zal het aantal openbaar geraadpleegde stadsplattegronden – zo kenmerkend voor de KEI – afnemen, die staan immers op je smartphone! Geen van de betrokkenen kan vermoeden dat het hier een historische generatie betreft. Onder de kinderen van de aanstaande eerstejaars zal de eerste baby geboren worden met draadjes uit de oren. Waar de verloskundige nog in alle spoed de specialist er bij gaat halen, kijken de jonge ouders elkaar verrast aan: ‘Goh, wat handig, je hoeft em alleen nog maar in te pluggen!’.

Een nieuwe stap in de evolutie is aanstaande. Welkom in Groningen!

Klaar? Over!

Soms denk je dat nog niet helemaal wakker bent als je ’s ochtends je mail leest. Stond dat er nu echt? “Klaarovers in de ochtendspits op Blauwborgje. Met ingang van a.s. dinsdag zullen er regelmatig klaarovers worden ingezet bij de toegangsweg naar de nieuwe College- en Tentamenhal. Het is de bedoeling om de studenten de kans te geven om veilig over te steken in de drukke ochtendspits.”
Ach, wat een tijden waren dat. De kleine kindertjes staan te dringen op de stoeprand tot een vertrouwenwekkend persoon vraagt ‘klaar’? Enthousiast knikt ieder ‘ja, ja, wij zijn er klaar voor’. Dan klinkt het verlossende woord: ‘over!’. En los gaan ze. Op weg naar school waar ze nog veel moeten leren over de grote mensen wereld.

En nu gaat de RUG klaarovers inzetten om de studenten veilig bij de collegezaal te krijgen. Het moet niet gekker worden. Eerst legt de gemeente Groningen een verkeerssituatie aan waarvan je al bij de aanleg kunt zeggen (en dat deed ik) dat het idioot is en tot ongelukken zal leiden. Dat is dan ook gebeurd. Vervolgens klaagt de RUG bij de gemeente over de gevaarlijke situatie. De gemeente reageert: “Helaas hebben wij weinig invloed op het gedrag van de verkeersdeelnemers, waardoor er altijd nog onnodig vaak ongelukken plaatsvinden”.
Juist met de aanleg van een verkeerssituatie kun je bij uitstek het gedrag van de verkeersdeelnemers beïnvloeden! Nu legt de gemeente wel vaker vreemde situaties aan. De kop van de Korreweg is er één van. Niet alleen rijden de bevoorradingsauto’s van Jumbo regelmatig in de ochtendspits voor de neus van de politie tegen de rijrichting in, en slaat de politie met grote regelmaat af op een plek waar dat helemaal niet mag (behalve kennelijk voor de politie), maar los daarvan is het kruispunt gekroond tot het gevaarlijkste kruispunt van Nederland. En ook de situatie bij de Herman Colleniusbrug mag er zijn. Je vraagt je toch af wie dit soort situaties verzint en welke geestesgesteldheid zo iemand heeft. Volgens mij hebben we hierbij de RUG een afdeling Verkeerspsychologie. Zou het niet verstandig zijn om die ook wat vaker in te schakelen?

Wat als er ongeluk gebeurt op zo’n inherent onveilige situatie. Is de gemeente dan niet mede aansprakelijk? Ik ben geen jurist, maar het lijkt me een interessante casus. De gemeente stelt dat mensen beter moeten uitkijken. Getuigen-deskundigen stellen dat mensen niet onfeilbaar zijn en dus af en toe fouten maken. De letselschadeadvocaat stelt vervolgens dat de gemeente door de aanleg van die inherent onveilige verkeerssituatie in combinatie met de wetenschap van de feilbare mens kon weten dat er daardoor ongelukken zouden gebeuren en dus mede verantwoordelijk is.
Recent las ik dat er op enkele locaties in Groningen plannen zijn voor het inrichten van een zogenaamde ‘shared space’ waar de verkeersdeelnemers het principe zelf moeten uitzoeken hoe ze veilig de juiste richting vinden. Gedachte is waarschijnlijk dat je een verkeerssituatie zo onveilig moet maken dat mensen wel uit moeten kijken. Wie hier over nadenkt zou eens op zaterdagmiddag met de fiets door Folkingestraat moeten proberen te rijden.
Ik verwacht dat er de komende jaren veel meer klaarovers in het straatbeeld zullen verschijnen.

2 februari 2010