Jazeker, ik heb een Twitteraccount (twee zelfs), een
Facebook-account, een LinkedIn, een Hyves-account, een Plaxo-account, en
sinds kort ook een Yammer account.
We Twitteren en Yammeren er op los tegenwoordig. Ik denk dat het wat mij betreft overigens wel meevalt. Met Plaxo doe ik helemaal niets, ik moet er van af, maar vergeet dat telkens te regelen. Ook Hyves is iets uit de oude doos en ik log alleen nog in als ik iets voorbij zie komen in de mail over activiteiten van familieleden. Mijn familie heeft namelijk een Hyvesgroep. Facebook gebruik ik voornamelijk voor het verzamelen van mijn schaakcontacten en LinkedIn idem voor werkcontacten. Niettemin verwatert dat scheidingsbeleid een beetje, omdat ik niet alleen zelf (af en toe) uitnodig, maar zelf ook (af en toe) uitgenodigd wordt. Dan is het ook zo lastig om te zeggen: ‘ik sla jouw uitnodiging voor LinkedIn af, maar je mag wel bij mijn Facebook’. Of vice versa.
Soms is het handig dat deze sites je herinneren aan iemands verjaardag, maar er zijn daarentegen ook verjaardagen die je helemaal niet wilt herinneren. In iemands contactenlijst staan is één ding, maar daarmee hoef ik nog niet per definitie ook in het verjaardagencircuit te zitten. Onlangs is Facebook nuttig geweest om één van de vele foutjes van één van de vele postbezorgingsbedrijven te corrigeren. De geadresseerde was mij volledig onbekend, maar via Facebook snel opgespoord. Een berichtje heen en weer en het verdwaalde poststuk kon alsnog op de beoogde bestemming terecht komen.
Ook heb ik Facebook en LinkedIn eens gebruikt om mijn contacten er op te wijzen dat ik sponsors zocht voor het schaken (mijn schaakfunctie staat ook op mijn LinkedIn CV, dus ik vond dat dit mocht). Het heeft een aantal sympathie betuigingen opgeleverd maar verder geen cent.
U mag dus concluderen dat ik er niet zo veel mee doe. Als u activiteiten van mij zoekt is de kans groot dat u ook één van mijn 100% naamgenoten vindt. Komt u een vreemde foto van mij tegen? De naamgenoten!
Passief yammeren doe ik ook, bij wijze van test. Yammer is iets nieuws en het is gekoppeld aan de bedrijfsmail. Dus alleen mailadressen eindigend op @rug.nl mogen meeYammeren binnen de RUG. Ik ben er nog niet uit of ik dat nuttig vind of voornamelijk lastig. ‘Dit alles met mate’ is mijn voorlopige conclusie.
Op Twitter staat bij mijn account:“deze Beijer laat geen tweten!” (mijn naamgenoten namelijk wel!). Op mijn schaakaccount tweet ikwel. Ik geef op die manier de tussenstanden van onze wedstrijden aan het thuisfront door.
In het onderwijs bij Rechtsgeleerdheid wordt bij sommige vakken Twitter en/of SMS gebruikt tijdens de colleges. Dit soort experimenten vind ik interessant. Het is een mogelijk succesvolle manier om bij massale colleges toch enige interactie te krijgen. De eerste ervaringen zijn positief. Ook bij voorlichtingsactiviteiten zijn de ervaringen tot nu positief. De verleiding is soms ook zeker aanwezig om werkgerelateerd wel eens een tweet te laten. Zeker als er Universiteitsraadtweten voorbij komen. En dan gaat het niet alleen over de door de studentenfracties gewaardeerde paaseitjes die door de rector werden uitgedeeld, omdat hij te laat was (portemonnee vergeten waardoor hij eerst terug naar huis moest, zo leerde Twitter ons tijdens de vergadering). Ook nieuwsberichten betreffende het hoger onderwijs en de dreigende bezuinigingen verspreiden zich razendsnel. Zeker handig. En zeker ook nu, met de verkiezingen in aantocht. Zoek ze op, die U-raadsleden, volg ze en reageer! En misschien, hééél misschien zal ik ook heel soms een klein tweetje laten.
3 mei 2011
We Twitteren en Yammeren er op los tegenwoordig. Ik denk dat het wat mij betreft overigens wel meevalt. Met Plaxo doe ik helemaal niets, ik moet er van af, maar vergeet dat telkens te regelen. Ook Hyves is iets uit de oude doos en ik log alleen nog in als ik iets voorbij zie komen in de mail over activiteiten van familieleden. Mijn familie heeft namelijk een Hyvesgroep. Facebook gebruik ik voornamelijk voor het verzamelen van mijn schaakcontacten en LinkedIn idem voor werkcontacten. Niettemin verwatert dat scheidingsbeleid een beetje, omdat ik niet alleen zelf (af en toe) uitnodig, maar zelf ook (af en toe) uitgenodigd wordt. Dan is het ook zo lastig om te zeggen: ‘ik sla jouw uitnodiging voor LinkedIn af, maar je mag wel bij mijn Facebook’. Of vice versa.
Soms is het handig dat deze sites je herinneren aan iemands verjaardag, maar er zijn daarentegen ook verjaardagen die je helemaal niet wilt herinneren. In iemands contactenlijst staan is één ding, maar daarmee hoef ik nog niet per definitie ook in het verjaardagencircuit te zitten. Onlangs is Facebook nuttig geweest om één van de vele foutjes van één van de vele postbezorgingsbedrijven te corrigeren. De geadresseerde was mij volledig onbekend, maar via Facebook snel opgespoord. Een berichtje heen en weer en het verdwaalde poststuk kon alsnog op de beoogde bestemming terecht komen.
Ook heb ik Facebook en LinkedIn eens gebruikt om mijn contacten er op te wijzen dat ik sponsors zocht voor het schaken (mijn schaakfunctie staat ook op mijn LinkedIn CV, dus ik vond dat dit mocht). Het heeft een aantal sympathie betuigingen opgeleverd maar verder geen cent.
U mag dus concluderen dat ik er niet zo veel mee doe. Als u activiteiten van mij zoekt is de kans groot dat u ook één van mijn 100% naamgenoten vindt. Komt u een vreemde foto van mij tegen? De naamgenoten!
Passief yammeren doe ik ook, bij wijze van test. Yammer is iets nieuws en het is gekoppeld aan de bedrijfsmail. Dus alleen mailadressen eindigend op @rug.nl mogen meeYammeren binnen de RUG. Ik ben er nog niet uit of ik dat nuttig vind of voornamelijk lastig. ‘Dit alles met mate’ is mijn voorlopige conclusie.
Op Twitter staat bij mijn account:“deze Beijer laat geen tweten!” (mijn naamgenoten namelijk wel!). Op mijn schaakaccount tweet ikwel. Ik geef op die manier de tussenstanden van onze wedstrijden aan het thuisfront door.
In het onderwijs bij Rechtsgeleerdheid wordt bij sommige vakken Twitter en/of SMS gebruikt tijdens de colleges. Dit soort experimenten vind ik interessant. Het is een mogelijk succesvolle manier om bij massale colleges toch enige interactie te krijgen. De eerste ervaringen zijn positief. Ook bij voorlichtingsactiviteiten zijn de ervaringen tot nu positief. De verleiding is soms ook zeker aanwezig om werkgerelateerd wel eens een tweet te laten. Zeker als er Universiteitsraadtweten voorbij komen. En dan gaat het niet alleen over de door de studentenfracties gewaardeerde paaseitjes die door de rector werden uitgedeeld, omdat hij te laat was (portemonnee vergeten waardoor hij eerst terug naar huis moest, zo leerde Twitter ons tijdens de vergadering). Ook nieuwsberichten betreffende het hoger onderwijs en de dreigende bezuinigingen verspreiden zich razendsnel. Zeker handig. En zeker ook nu, met de verkiezingen in aantocht. Zoek ze op, die U-raadsleden, volg ze en reageer! En misschien, hééél misschien zal ik ook heel soms een klein tweetje laten.
3 mei 2011
